Toen wij op Pinkpop zaten/lagen/hingen/aten/sliepen was Quin bij mijn schoonouders. Ons kind is dan even hun kind, althans, dat idee hebben ze graag.
Ons kind gaat vaak mee naar de Baarlense bossen, waar de logeerouders een vakantiehuisje hebben. In de Baarlense bossen zitten teken, veel teken. Vieze, enge, gore, parasiterende kutbeesten.
In de afgelopen twee weken hebben we er al zes uit z'n lijf getrokken, twee megateken op de grond gevonden (die hadden blijkbaar op voor ons onbereikbare en onzichtbare plekken gezeten), het huis grondig doorzocht en gestofzuigd en Quin zelf maar weer 's een keer ingesmeerd met het door hem zo gehate antiparasietenspul. Vlooien, luizen en teken maken geen schijn van kans, aldus de verpakking. Hm, vandaar dat we er al acht door de plee gespoeld hebben......
En, Lis' brein zou Lis' brein niet zijn zonder vage associaties. Dus:
Sunday Roast is het traditionele britse avondmaal. Op zondag gaat het vlees voor de kerk de oven in en na de middagdienst kan de familie aan tafel.
Sunday Roast is ook mijn terugblik op de week. Schrijfsels, muziek, clipjes, plaatjes, foto's, gedichten en wat er verder nog te bedenken valt, zal de afgelopen week samenvatten. Soms overduidelijk, soms wellicht ook niet.
Waarom Sunday Roast?
Sunday Roast is eten na een moment van bezinning. Goed eten vraagt een goede voorbereiding. Zo werkt schrijven voor mij ook. Eerst suddert het onderwerp een tijdje voor ik er daadwerkelijk een goedsmakend eindproduct van weet te maken.
Schrijven is voor mij bezinning. Ik ben een geboren observator. Ik kijk, bekijk, analyseer en concludeer. Hypotheses worden opgesteld, verworpen bij gebrek aan goed bewijs en opnieuw bedacht. Door te schrijven, leer ik en verwerk ik. In een breed geïnteresseerd en zeer chaotisch brein zweven allerlei gedachten rond; sommige nuttig, sommigen ook niet. Schrijven is ordenen.
Net als eten is schrijven (en vooral het lezen van het geschrevene) alleen maar lekker als er aandachtig mee wordt omgesprongen. Haast resulteert in fastfood.
Bezinning, tijd en aandacht geven smaak. Zo kwam de associatie met de Sunday Roast: bezinning, tijd en aandacht resulteren in een smaakvolle afsluiting van de week.
Maar schrijven alleen bleek niet genoeg: hoewel een belangrijk deel van mijn leven, er zijn nog zat andere manieren om de week af te sluiten. Bezinning komt in vele vormen. Muziek is op zijn minst even belangrijk als schrijven, daarnaast staat de spiegelreflex ook hoog in de persoonlijke top vijf van deze dame. Omlijst de week, kijk terug, bezin, verwerk en toon. Dat is Sunday Roast: Revisited.
Wie is Sunday Roast?
Een geboren observator, zoals ik al zei. Een hulpverlener bovendien. En een acht-en-twintig jarige, getrouwde vrouw uit de grote stad met een aantal jaar logervaring elders.
